του Στρατή Μαζίδη
Όλοι μιλούν για εξέγερση αλλά κανείς δεν εξεγείρεται.
Πόσο μάλλον τώρα που το εκστρατευτικό σώμα δίνει τη μεγάλη μάχη στήθος με στήθος (κυριολεκτικά καμιά φορά) για την κατάληψη της Μυκόνου, της Πάρου και της Υδρας. Όχι ότι αν είχαμε χειμώνα θα άλλαζε κάτι.
Οι μάχες δίνονται σκληρά για την κατάληψη ξαπλώστρας ή τραπεζιού στην Πειραϊκή. Σαράντα λεπτά μποτιλιαρίστηκε φίλος τις προάλλες εκεί με τα καταστήματα γεμάτα και ουρές να περιμένουν.
Ποιος ξέρει; Μπορεί ο κόσμος να τρομάζει στο άκουσμα και μόνο της λέξης. Εξέγερση! Ίσως να την έχει συνδεδεμένη με ξύλα, ρόπαλα, οδοφράγματα και αιματοχυσίες. Η εξέγερση με την έννοια της αντίδρασης, του ως εδώ, του δεν πάει άλλο, δεν είναι απαραίτητο να χαρακτηρίζεται πάντα από την πιο ακραία της μορφή. Το να βγει ο λαός στους δρόμους για να απαιτήσει δυναμικά αλλά και ειρηνικά μια πραγματική αλλάγη και διόρθωση πορείας δεν πρέπει να είναι ταυτόσημο με τον πόλεμο.
Όμως ο λαός δε βγαίνει. Το συζητάει, το ψιθυρίζει, το γυροφέρνει αλλά μέχρι εκεί. Προφανώς δεν το επιθυμεί γιατί υπάρχουν ακόμη περιθώρια αντοχής. Στη βράση κολλάει το σιδέρο αλλά δεν υπάρχει για την ώρα ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Το κακό είναι ότι ευρωπαίοι και κυβερνώντες μας έχουν αντιληφθεί τι υπομονετικά υποζύγια είμαστε και για αυτό μας φορτώνουν διαρκώς με νέα βάρη.
Ας μη γελιόμαστε, δε μας φοβούνται. Αν μας φοβούνταν θα ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα σήμερα.
![](https://pinterest.com/pin/create/bookmarklet/?media=https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjc7dNrbnn_aPSaaexeojjOkKD9EJmd3v6RLCDBbcFU3tAd_zQiMzbbmn8cKF5m3mvCqBxD08tQ8xsJC4GvBL_m8HtEWsFn_sqQ3JZuLcWZNUVks6ATx5A-7QFU3mkHN5P_ia0wUGMu_Nc2/s400/gaidouraki.jpg&url=https://triklopodianews.blogspot.com/2013/07/blog-post_7222.html&description=ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΟΛΟΙ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ''ΛΑΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ" ΑΛΛΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΞΕΓΕΙΡΕΤΑΙ ...){kind=link}
Αγαπητέ/ή freepen, έχω να κάνω μερικές παρατηρήσεις.
ΑπάντησηΔιαγραφή1. Δεν υπάρχει εξέγερση ειρηνική για μένα. Όσο είσαι ειρηνικός, είσαι γραμμένος από αυτούς. Απλά η φωνή σου δεν ακούγεται. Είσαι κάτω από τον ήλιο ή τη βροχή και αυτοί στις γραφειάρες τους γελούν με την κατάντια σου (βλέπε Ε.Ρ.Τ.). Η εξέγερση που θα φέρει αποτέλεσμα πρέπει να είναι δυναμικότατη με πυγμή από χιλιάδες ανθρώπους οι οποίοι να φαίνονται αποφασισμένοι για όλα. Στο σημείο όμως αυτό, κάνουν την εμφάνισή τους δυνάμεις καταστολής με άγριες διαθέσεις. Μπορείς να μου περιγράψεις τη συνέχεια; Τα τινά είναι δύο. Ή τα μαζεύεις και φεύγεις για το σπίτι σου ή πολεμάς με όλη τη σημασία της λέξης ενάντια σε αυτούς που σε πολεμούν 3 χρόνια τώρα. Ο σκοπός δηλαδή δεν είναι να σπάσουμε τις περιουσίες των συνανθρώπων μας, αλλά εξουδετερώνοντας την καταστολή τους να μπούμε στη Βουλή για παράδειγμα. Να πέσει η κυβέρνηση ρε αδερφέ και οι επόμενοι 300 να είναι πιο προσεκτικοί και να δουλεύουν για τον λαό όπως θα έπρεπε.
2. Για την αντοχή που γράφεις, θα δούμε τι θα γίνει με τα σπίτια όταν ένα ένα θα βγαίνουν στο σφυρί.
3. Όσο για το δεν μας φοβούνται, η απάντησή μου είναι η εξής: Θυμήσου πόσα άτομα φυλάνε τον κάθε ένα από αυτούς, θυμήσου πόσοι έχουν πέσει θύματα ξυλοδαρμού και ύβρεων μέχρι στιγμής, θυμήσου μία νύχτα που έβγαιναν από τη Βουλή μέσω του κήπου και θυμήσου αν μπορούν να πάνε κάπου δημόσια με την παρέα τους χωρίς να αντιμετωπίσουν πρόβλημα.
Τελειώνοντας, το πρόβλημά μας είναι η οργάνωσή μας. Δεν έχουμε οργανωθεί ως λαός. Και γι' αυτό βέβαια φταίνε τα συνδικάτα. Γιατί δεν συνεννοούνται όλοι οι κλάδοι για μια απεργία διαρκείας παντού; Είναι οι μόνοι που μπορούν να το κάνουν. Προφανώς τα αφεντικά των κλάδων αυτών θα παίρνουν τα δωράκια τους. Δεν εξηγείται διαφορετικά...
ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΠΙΡΤΑ, ΑΠΟ ΚΕΙ Θ' ΑΡΧΙΣΕΙ Η ΦΩΤΙΑ, ΑΧ ΠΩΣ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ
ΑπάντησηΔιαγραφή