Η ψυχή τους είναι τα παράσημα που δεν τους έδωσαν οι κρετίνοι.‏

Του αντρειωμένου ο θάνατος ,θάνατος δεν λογιέται.
Μανώλης Μπικάκης, ένας καθημερινός άνθρωπος, αλλά με πίστη στα ιδανικά της πατρίδος και αρχές,από αυτές που δε σου διδάσκουν σε κανένα πανεπιστήμιου του κόσμου, αλλά είναι έμφυτες.
Καταγωγή από ένα μικρό χωριό του νομού Ηρακλείου Κρήτης το Αμύγδαλο, περιοχή Μεσσαράς.
Η εισβολή των Τούρκων το βρήκε να μάχεται στην πρώτη γραμμή τους εισβολείς .
Η ανδρεία που επέδειξε απαράμιλλη.Το τι κατόρθωσε μόνος του, δίδαγμα για τις επερχόμενες γενιές.
Όμως η πολιτεία ως συνήθως απούσα.Ένας δρόμος,μια πλατεία να φέρει το όνομά του δεν βρέθηκε.
Συνήθως φέρουν ονόματα πολιτικών, που σημάδεψαν την πολιτική ζωή του τόπου και εκτέλεσαν
κυριολεκτικά τους Έλληνες με τις αποφάσεις τους ή καταχραστών ,απάτριδων και καμιά εκατοστή
αφιερωμένες στο ολοκαύτωμα των Εβραίων.
Περιμέναμε τουλάχιστον η ιδιαιτέρα πατρίδα του η Κρήτη και δη οι άρχοντες της (τρομάρα τους) να δείξουν ευαισθησία
και να φερθούν ανάλογα. Δυστυχώς αυτό δεν έγινε ,δεν το επέτρεψε η κομματοκρατία ,η ενασχόληση με την προώθηση
των συμφερόντων τους.
Πάντως στις δικές μας καρδιές ζει ,το παράδειγμα του μας εμπνέει και πολύ σύντομα το Έρεβος θα αποκατασταθεί.
ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ.

ΘΕΤΤΑΛΟΣ